دوشنبه ۲۷ شهریور ۱۳۸۵ :

ساعت ۴.۴۵ دقیقه صبح بود که با زنگ موبایل از خواب پریدم . با هزار بدبختی از خواب پاشدم . ساعت ۵ بود که با شوهر خواهرم ( من خودم بچه کرجم و اون شب  خونه خواهرم بود ) به سمت هفت تیر حرکت کردیم و ساعت ۵.۲۰ دقیقه اون جا بودیم . وقتی رسیدم اونجا فقط آقای کریمی و محمد رضا بودند که بعدا با ایشان آشنا شدم . خلاصه کم کم بچه ها اومدن و تا بچه ها اومدن و ما سوار مینی بوس شدیم ساعت از ۷.۳۰ هم رد شد در صورتی که قرار بود ما ساعت ۵.۳۰ حرکت کنیم .

خلاصه ماشین راه افتاد . حدودا ۲ ساعت بعد ماشین ایستاد تا صبحانه بخوریم . آقا جواد و آقا رضا ( دکتر ) زحمت فراهم کردن صبحونه رو کشیدن  . از شانس بد من تا اومدیم اولیل لقمه رو بخوریم دست یکی از بچه ها خورد به پای من و لیوان چای خالی شد رو پای من . فقط ۳ ساعت جاش می سوخت و حسابی کبود شده بود . دوباره راه افتادیم . کم کم شهر ها رو رد کردیم تا رسیدیم به ده واشی . بعد دومین پیچ ده ماشین ایستاد . از دور ماشین پلیس معلوم شد . فکر کردیم می خوان به وظایفشون ( گیر دادن ) عمل کنن ولی بعد فهمیدیم که یکی از همکاراشون سفر کرده ( خدا رحمتش کنه ) . خلاصه با کمک لیدر و آقا رضا راه دوباره باز شد و ما به راهمون ادامه دادیم . حدود ۱۵ دقیقه بعد به آخر مسیر رسیدیم .جای با حالی بود . بعد از پیاده شدن دکتر و لیدر ساندویچ و نوشابه رو بین بچه ها پخش کردن . بعضی ها همون لحظه مثل خودم ساندویچ رو خوردن و بعضی ها هم نگه داشتن واسه بعد . بعد از چند دقیقه راه افتادیم . به لب رودخانه رسیدیم بچه ها کم کم جای کفش ها رو با دمپایی هاشون عوض کردن و پا تو رودخانه گذاشتن . عجب آب سردی بود . پا ها داشتن بی حس می شدن . هرچی جلوتر می رفتیم کار سخت تر و عمق آب بیشتر می شد .

بعد از نیم ساعت حرکت در خلاف جهت آب به اولین خشکی رسیدیم . هر کی رفت یه گوشه ای واسه خودش نشست و بعضی ها داشتن ناهار می خوردن و بعضی ها هم داشتن با بقیه شوخی می کردن . خلاصه هرکی واسه خودش کاری می کرد من هم تا نشستم کفشم رو که پر از آب و سنگ شده بود رو در آوردم و گذاشتم جلو آفتاب که یه کم خشک بشه . آخه چند قدم بعد از اینکه پا تو آب گذاشتم آب دمپایی من رو با خودش برد من هم یه گوشه ای نشستم و کفش هام رو پام کردم . بعد از چند دقیقه دوباره راه افتادیم . از یه دشت بزرگ گذشتیم و در حالی که داشتیم به بنگه دوم نزدیک می شدیم بارون گرفت . بعضی از بچه ها که نگران بودن آب بالا بیاد و نتونن برگردن همون جا نشستن و ما هم با چند تا از بچه ها به سمت تنگه دوم راه افتادیم . بعد از نیم ساعت به تنگه دوم رسیدیم . اولش که تنگه رو دیدیم فکر کردیم رد شدن از اون آسونتر از قبلیه چون عمقش کمتر بود ولی بعد فهمیدیم که تنگه اولی آسون تر بوده چون طول تنگه دومی ۳ برابر اولی بود . دوباره پا گذاشتیم تو آب و از تو آب شروع به حرکت کردیم . واقعا جای قشنگی بود .

وسط راه چند تا از بچه های فنز پرشین بلاگ که با ما بودن کم اورده بودن ( به جز آقا محسن گل و خانم نجفی و محمد رضا جان ) . ولی با هر کلی بود دوباره راضیشون کردیم که ادامه بدیم . هر چی می رفتیم جلو مناظر زیبا تر می شد . بعد از ۱۵ دقیقه رسیدیم یه چند تا صخره بزرگ که بعد از اون آبشار بود ولی از اونجایی که بچه ها دیگه نای راه رفتن نداشتن همون جا نشستیم و چند تا عکس یادگاری گرفتیم و بعد از چند دقیقه استراحت به سمت مینی بوس ها را افتادیم . تنگه اول رو با سختی رد کردیم و دوباره بعد از اون کمی استراحت کردیم دوباره راه افتادیم . وقتی به جای جداییمون از بچه ها رسیدیم دیدیم که جا تره و بچه نیست . در راه برگشت همه با هم نبودیم و هر ۳ یا ۴ نفر با هم برمی گشتن من هم با ایمان و محسن و آریان بر می گشتیم . خلاصه با هزار بدبختی تنگه دوم هم رد کردیم و به بچه ها رسیده بودیم . وقتی رسیدیم به بچه ها دیدم که آقا جواد دست و رو شسته نشسته و یکی از بانوان که در راه برگشت ۲ بار نا خواسته آب تنی کرده یه پتو دوره خودش پیچیده که گرمش بشه . من هم کفشم رو در آوردم و کم کم خودم رو خشک کردم و آماده برگشت شدم . همه آمده بودن به جز دکتر و لیدر . دیگه داشتیم نگران می شدیم که دیدیم از دور دارن دوتایی با هم بر می گردن .

 بعد از آماده شدن بچه ها . راه افتادیم به سمت تهران . بعضی از بچه ها تو راه برگشت به جنب و جوش آمده بودن و با کار هاشوون کاری کردن که نفهمیدیم کی رسیدیم به تهران . وسط راه هم تو دماوند پیاده شدیم و رفتیم به یه سفره خانه سنتی و یه چای خوردیم و ... . از وقتی به تهران وارد شدیم بعضی از بچه ها که دنبال وسایلشون بودن به جنب و جوش افتادن . بعضی از بچه ها وسط راه پیاده شدن بعضی ها ها مثل خودم تا هفت تیر اومدن . بعد از پیاده شدن از ماشین از بچه ها خداحافظی کردم و به سمت شوهر خواهرم که اومده بود دنبالم رفتم . کل ماجرا همین بود . الان هم که دارم این متن رو می نویسم شدیدن سرما خوردم ولی لذتی که تو این اردو بردیم می ارزه به تمام سختی هایی که تو این سفر دیدیم . اون هایی هم که نیومدن یه کلاه بزرگ رفت سرشون . انشاالله تو سفر بعدی همتون رو ببینیم

خدا حافظ

این هم چند تا عکس از اهدایه جوایز که توسط مدیر آفتابلاگ جناب آقاي اميري ( سمت راست ) و مدير سيستم پارسي بلاگ و اون يكي رو يادم نمياد .

این هم یه عکس دیگه که من خودم نفهمیدم که با خوندن این آقا باید گریه کرد یا دست زد و شادی کرد

این هم عکس آقای کارگر که دارن سایت خودشون رو به نمایش میذارن .

یه عکس هم از قسمت تواشیح مجلس

این هم مجری جشن امروز ( اقا جواد )

این هم از اولین قسمت جشن امروز ( تلاوت قرآن مجید ) .

اینم یه عکس از اول مراسم  . آقا اگه کسی می دونه اون آقا اون بالا چه کار می کنه به من هم بگه

اینم به عکس از ایمان و محسن . آقا خداییش اگه آهنگ محسن یگانه دارین بدین به آقا محسنی که تو عکس می بینید آخه خیلی با محسن یگانه حال می کنه

سلام دوستان .الان ساعت ۹.۵۸ دقیقه شنبه شب ( ۱۸ شهریور ) هستش . امروز تو فرهنگسرای دانشجو بچه های آفتاب لاگ به ۲ تا تیم دیگه این مجلس رو بر پا کردن و خداییش بچه ها خیلی زحمت کشیدن ولی از آخر دوستان عزیز یه نامردی بزرگ در حق بچه های آفتاب لاگ کردن که بماند چه بود و چه شد . من فقط تونستم از چند تا از بچه ها عکس بگیرم ولی دوستان زیادی هم بودن که متاسفانه نتونستم عکس بگیرم . مثلا آقای علی امیری که یکی از مدیران اصلی آفتاب لاگ هستش یا مثلا آقا آرش یا خانم مسعودی .

بگذریم . الان به عکس از دوست صمیمیم آقا ایمان میذارم که قبل از شروع شدن جشن تو پارک شفق ازش گرفتم

يادم رفت بگم . اين آقا ايمان هم يكي از ۳ تا مدير اصلي آفتابلاگ

مراسم جشن و مولودی :
- پخش کلیپ
- ارائه گزارش
- مداحی
- ارائه سه وبلاگ برتر مهدوی
- تواشیح
- معرفی هیات بلاگ
- سرود
- معرفی وبلاگ های مهدوی
- سخنرانی
- تقدیر از وبلاگ نویسان مهدوی ( 12 نفر )

زمان : شنبه 18/6/85 ساعت 15 الی 17 ( بعد از ظهر روز نیمه ماه مبارک شعبان )
مکان : سالن همایش فرهنگسرای دانشجو ( خیابان سید جمال الدین اسد آبادی – پارک شفق )

برگزاركنندگان:

        هيئت وبلاگ نويسان ايران                 فرهنگسراي رسانه                      آفتاب بلاگ

با همكاري:

باشگاه وبلاگ نويسان تهران    فرهنگسراي دانشجو         بلاگفا                   پرشين بلاگ                    ميهن بلاگ

         پارسي بلاگ                     بچه هاي قلم

سلام دوستان
من مي خوام يك گروه كاملا حرفه اي طراحي گرافيكي بزنم . فقط اولش بگم كه من خودم مدرك photoshop , corel & 3dmax رو دارم و مي خوام كسي جواب بده كه حداقل يكي از اين هارو كاملا بلد باشه . واسه سايت هم نگران نباشيد چون هم هاست و هم دومين ثبت شده . من هم آدرس ايمل و هم شماره ميدم كه هركي خواست به من اطلاع بده .
email : sajad_3ps@yahoo.com

mobile : 0912-6350320

نام‌گذاری سال 1385 به عنوان سال پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) از سوی مقام معظم رهبری اقدامی بسیار شایسته و هوشمندانه بود که آثار و برکات فراوانی را برای کشور، جهان تشیع و همۀ مسلمانان جهان در پی خواهد داشت. با وجود عظمت و اهمیت مقام بی‌همتای پیامبر عظیم الشأن اسلام، متأسفانه ابعاد مختلف شخصیت آن حضرت در میان عموم مسلمانان و خصوصا در بین شیعیان مورد غفلت و کم‌توجهی قرار گرفته است. تلاش دشمنان اسلام نیز این بوده که چهرۀ تابناک و نورانی پیامبر مهربانی و رحمت را با تبلیغات و حملات زهرآگین خود بپوشانند و مخدوش سازند. در چنین شرایطی اغتنام این فرصت و بهره‌گیری مناسب از این نام‌گذاری می‌تواند تا حدودی گرد غربت و مظلومیت را از این چهرۀ درخشان بزداید و گامهایی هر چند کوچک را برای معرفی افتخار خلقت فراهم آورد.

جشنوارۀ الکترونیکی پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) برنامه‌ای فرهنگی و هنری است که از سوی سازمان ملی جوانان و با همکاری نهادهای مختلف فرهنگی و استفاده از ظرفیت بالای شبکۀ جهانی اینترنت و جذابیت و کاربرد گستردۀ آن در میان نسل جوان به صورت فراگیر برگزار می‌شود.

 اهداف برگزاری جشنواره:

1.       آشناسازی اقشار مختلف جامعه به‌ویژه جوانان با سیره، شخصیت و رهنمودهای پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله)

2.       ایجاد زمینه مناسب برای تولید آثار متعدد فرهنگی و هنری در رابطه با شخصیت آن حضرت 

3.       بزرگداشت شایسته سال پیامبر اعظم (ص)

4.       ایجاد پایگاهی جذاب و پرمطلب در شبکۀ اینترنت که به صورت اختصاصی آثار جوانان را در رابطه با پیامبر اکرم (ص) ارائه می‌کند 

5.       ترویج فرهنگ استفادۀ صحیح و بهینه از شبکۀ اینترنت و فناوری اطلاعات و ارتباطات 

6.       شناسایی جوانان هنرمند و فعال در عرصه اینترنت و ایجاد ارتباط و همکاری با آنان 

جشنوارۀ الکترونیکی پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرصتی است مغتنم برای آشنایی بیشتر جوانان با والاترین شخصیت تاریخ بشریت و ابراز محبت و ارادت به پیامبر صلح، مهربانی و عدالت در سالی که به نام آن حضرت مزین شده است.

علاقمندان با هر میزان تحصیلات و همچنین سلائق گوناگون میتوانند در رشته های مختلف جشنواره شرکت نمایند. تنوع رشته های انتخابی زمینه را برای جذب سلیقه های گوناگون مهیا ساخته است و یقیناً همه عزیزان که در این بزم محبت شرکت نمایند برنده اند؛ معذلک کسب رتبه و به دست آوردن جوایز متعدد و ارزنده در قالب یک رقابت صمیمی و نزدیک به جذابیت جشنواره کمک می کند.

• صفحه نخست
• پست الکترونیک
• آرشيو
• درباره من
• دوستان
• گالری

• ار اس اس
• ار اس اس در مای یاهو
• ار اس اس در مای گوگل